bir seni düşlüyorum
bir de
sonbahar ağaçlarına
baloncuğundan yaprak üfüren çocuğu
bizi biz yapan aramızdakiydi kuşkusuz
ama seni bu kadar sen yapan düşüncelerim
benim bu kadar ben olmamda o çocuk suçsuz
bir seni düşünüyorum
bir de
ağlayan bir çift göze
baloncuğundan mendil üfüren çocuğu
sen varsın ben varım o çocuk var
konuşuyoruz kaçamıyoruz
dört yanımız duvar
bir seni mırıldanıyorum
bir de
sokaktaki yalnız adama
baloncuğundan sevgili üfüren çocuğu
birden sen oluyorum
sonra birden yine ben
o çocuk olamıyorum
bir seni yazıyorum kağıda
bir de uçurumlara
baloncuğundan köprüler üfüren çocuğu
biz terk ettik ihanet ettik biz
o çocuk kimseyi terk etmedi
o çocuk temiz
bir sen olsan yanımda diyorum
bir de o çocuk olsa
hanginizi seçerdim acaba
Şubat, 2010
Kayıtlar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder