Aydınlık

3. Bölge Treni’ne

Günümüz aydın

Yolumuz aydın

Gözümüz aydın

Gönlümüz aydın

Sonra seni gördüm

Seni birden görmedim ağır ağır usul usul

Alışarak gördüm seni

Günün bitişi gibi değil ayın doğuşu gibi hafif

Yüz bin yıllar sonra yeniden tanıyarak gördüm

Topuklarına ağzının derinliklerine dek

Bir ağaç gölgesinde aklını seyrederek

Saçlarında çiçeklerle gördüm

Kafanda bir umut

Omzunda bir yelek

Elinde bir çocuk

Dizlerinde yorgunlukla gördüm seni

Papatyalar bilcümle kasımpatı ayrık otları ve gelincik

Şeftaliler mandalinalar incirler zeytinler

Cumaovası Tepecik Selçuk Germencik

Karnı ak sırtı pek kuşlar kırlangıçla leylek ve alakarga

Böylece bunları bir bir geçerek

Önce bunlarla bir bir akça pakçalanarak

Sonra hemencik sana geldim seni gördüm

Sonra sen yanımdaydın üç saat beş saat filan yürüdük

Güneş vardı sonra daha çok sonra daha da çok

Güneş vardı

Sonra güneş battı güneş hiç bu kadar erken batmamıştı

Sonra Germencik Selçuk Tepecik Cumaovası

Kör olası karanlık

Kör olası

Kör olası

Günümüz aydın günümüz sana doğdu

Yolumuz aydın yolumuz sana vardı

Gözümüz aydın gözümüz seni gördü

Gönlümüz aydın gönlümüz sana doğru

Nisan, 2015

Tahmis-i Gazel-i Nedim

aynada görünmeyene

Bildiğin tüm ilm-ü âdab kîl-ü kâl olmuş sana

Ol güzelin fiiliyâtı ilmihâl olmuş sana

Ehl-i lezzet-yâb için ne yağ-u bal olmuş sana

"Haddeden geçmiş nezâket yâl-ü bâl olmuş sana

Mey süzülmüş şîşeden ruhsâr-ı âl olmuş sana"

Sar da ver bed ağzımın tek hâk-i pâyin sorgucu

Elvan elvandır gülistan galiba her bir ucu

Rûzigârdan senle dolmuş misk terindir hartucu

"Bûy-i gül takdir olunmuş nâzın işlenmiş ucu

Biri olmuş hoy birisi dest-mâl olmuş sana"

Zülfüarus boynunun her bir yanı altın alem

Meste düştüm serbülentken feth olundu ol kalem

Sırr-ı hüsnün üzre hayretten ibaret meşgalem

"Sihr-u efsûn ile dolmuştur derûnun ey kalem

Zülfü Hârût’un demek mümkün ki nâl olmuş sana"

Tîr-i gamzen mahveder cânım savurur her yere

Tîr-i gamzen yakmayan cânım sürün de gir yere

En zifirî yerlerin övmezse dilim sür yere

"Şöyle gird olmuş Firengistân birikmiş bir yere

Sonra gelmiş gûşe-i ebrûda hâl olmuş sana"

Ey zavallı tek izimden yüz sürer misin demiş

Günbegün cânın cefâ etsem sever misin demiş

Kablehü tam hüşrubâın hoş eder misin demiş

"Ol büt-i tersâ sana mey nûş eder misin demiş

El-aman ey dil ne müşkilter suâl olmuş sana"

Rindlerin mey kâsesi hem zâhidin ayranısın

Zülfikârım yâr-ı nârım gönlümün seyranısın

Dil dil-ârâ nispetinden bu dağın kayranısın

"Sen ne câmın mestisin billah kimin hayranısın

Kendin aldırdın gönül n'oldun ne hâl olmuş sana"  

Bel lebâlebdir ya pekmez ile vû yahut leben

Gonca-leb tattırmadın bir damla su ol kûzeden

Haklısın kavzansa lâzım hiç suâl etmem neden

"Leblerin mecrûh olur dendân-ı sîn-i bûseden

La‘lin öptürmek bu hâletle muhâl olmuş sana"

Yâri gördüm cümle yâranım için ağyâr dedim

Yâr dediğimden vefâ bir zerre olsun görmedim

Şehr içinde yâ Mehemmed gonca bir gül dermedim

"Yok bu şehr içre senin vasf ettiğin dil-ber Nedîm

Bir perî-sûret görünmüş bir hayâl olmuş sana"

Şubat, 2016

Divanyolu, sayı 55, Haziran 2018